การพัฒนาที่ยั่งยืน หมายความถึง การพัฒนาที่ตอบสนองความต้องการของตนเองจาก World Commission On Environment and Development  การพัฒนาที่ยั่งยืน รวมความถึง การพัฒนา 3 ด้าน คือ เศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ซึ่งเชื่อมโยง และสัมพันธ์กันทั้ง 3 มิติ โครงการพัฒนาใด ๆ ต้องคำนึงถึงองค์ประกอบทั้ง 3 ด้าน ในแง่ของศาสนา การพัฒนาหมายถึง การพัฒนา ตน ทั้งในด้านร่างกาย และจิตใจ โดยเน้นในด้านคุณภาพชีวิต และหลัก ของความถูกต้องพอดี ซึ่งให้ผลประโยชน์สูงสุด และความเกื้อกูลแก่สรรพชีวิต โดยไม่เบียดเบียน ทำลายธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม การพัฒนา ต้องเอาวัฒนธรรม เป็นตัวตั้ง เป็นแนวคิดที่ ศ.นพ. ประเวศ วะสี ได้แสดงปาฐกถา ในงานวันอนุมานราชธน ในหัวข้อ “ภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมกับการพัฒนา”ไว้อย่างน่าฟังว่า “ สรรพ สิ่งล้วนเชื่อมโยงสัมพันธ์กัน ถ้าเราพัฒนาอย่าง แยกส่วน ก็จะมีผลกระทบถึงส่วนอื่นอันนำไปสู่ภาวการณ์ขาดสมดุล และวิกฤตเสมอ

ท่านยังได้กล่าวอ้างถึง สิ่งที่ท่านเจ้าคุณอนุมานราชธน กล่าวไว้ ว่า “ความรู้ ในโลก ล้วนมาจากนอกตัว เกือบไม่มีเลยที่ศึกษาให้รู้ตัวเองด้วย การรู้ตัวเอง ทำให้สามารถวางความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอง กับผู้อื่น และสิ่งอื่นให้ถูกต้อง ความสัมพันธ์ที่ถูกต้องคือ จริยธรรม ฉะนั้นในปัญญาจึงมีจริยธรรมอยู่ด้วยเสมอ ในขณะที่ความรู้อาจไม่มีจริยธรรมอยู่ด้วย วิทยาศาสตร์เป็นความรู้ ยังไม่ใช่ปัญญา การใช้วิทยาศาสตร์ อย่างขาดจริยธรรมนำไปสู่วิกฤตการณ์ของสังคม”

ในประเทศไทย ทฤษฎีการพัฒนา เป็นการพัฒนาที่ต้องคำนึงถึง ความเป็นองค์รวมในทุกด้าน อย่างสมดุล บนพื้นฐานของการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ ภูมิปัญญา และวัฒนธรรม ไทย ด้วยการมีส่วนร่วมของประชาชน ทุกกลุ่มด้วยความเอื้ออาทร เคารพซึ่งกันและกัน และสามารถที่จะพึ่งตนเองได้ จนในที่สุด มีคุณภาพที่ดี ขึ้นอย่างเท่าเทียม

ดอยน้ำทรัพย์ ได้นำเอาองค์ความรู้แหล่านี้มาเชื่อมต่อและ ร้อยเรียง เพื่อให้เกิดความสัมพันธ์กันในการที่จะให้เกิดผลทางการปฏิบัติ โดยมีโครงการดอยน้ำทรัพย์ เป็นตัวแบบของการทำงาน ในการปลูก และแปรรูปสมุนไพร เพื่อนำมาพัฒนาเป็นสินค้าส่งออก

นอกจากนี้ ในการเผยแพร่ ภูมิปัญญาไทย เรามีโรงเรียนสอนการใช้ลูกประคบสมุนไพร ซึ่งเป็นหลักสูตรที่มีการขออนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการอย่างเป็นทางการ เป็นครั้งแรก และพัฒนาหลักสูตร ต่างๆ ที่ต้องใช้สมุนไพร เป็นหลักในการ สอน เพื่อให้เกิดการใช้สมุนไพร อย่างกว้างขวาง สิ่งที่จะขาดไม่ได้ ในการดำเนินการเผยแพร่ภูมิปัญญาไทยสู่สากล ซึ่งเราพยายามใส่เนื้อหาลงไปในหลักสูตรทุกเล่ม เพื่อเป็นการเผยแพร่ สิ่งที่ดีงามไปสู่สากล นั่นคือ หลักของพรหมวิหาร 4